Gestalt-therapie

Hier begint het
Gestalttherapie is een ingeburgerde naam in de Nederlandse gezondheidszorg. Wij spreken liever van gestaltleren, oefenen om je besef van je situatie te vergroten en je contactmogelijkheden te verbeteren. Gestalttherapeuten brengen Gestalttherapie ook steeds tot ontwikkeling en ontstaan er zijvertakkingen. Transactionele analyse, familie opstellingen, systemische therapie kunnen we zien als zulke vertakingen. Gestalttherapie (F.Perls), Councelen (C.Rogers) Pesso therapie (Amerikaanse echtpaar Al Pesso en Diane Boyden). Analytische psychologie C.G.Jung) Gestalttherapie komt zelf weer voort uit de westerse psychiatrie, (Perls was een leerling van S. Freud) de oosterse filosofie en mensbeschouwingen. Ze heeft een familiale verhouding met de antroposofie en de euritmie. Gestalttherapie heeft in de Europese landen vaste voet aan de grond gekregen en is verenigd in de EAGT; de Europese Associatie voor Gestalt Therapy. In Nederland leiden de gestalttherapeuten een verbrokkeld bestaan en zijn verdeeld over meerdere beroepsorganisaties. Ik kwam voor het eerst met het werk van Perls c.s. in 1972 in aanraking. Ik werkte toen als hoofd van een psychiatrische afdeling en we zochten met het multi-professionele team naar een behandelvisie. Een jaar of tien later gingen, eerst Anna en later ik, een opleiding tot gestalttherapeut volgen.
Gestalttherapie is gebaseerd op een holistische visie: de mens-in/en-zijn omgeving zijn één en niet te scheiden. De mens in/en zijn omgeving vormen samen je identiteit. (Ter aanvulling de psychiatrische ‘wetenschap’ is gebaseerd op een materialistisch, mechanistisch mensbeeld). In de gestalt praktijken zie je deze mensvisie terug in: Ik en U. Gestalttherapeuten werken ecologisch; ze maken gebruik van ‘natura sanat’; de natuur heelt. Ze is duurzaam; door het oefenen maak je je nieuwe vaardigheden eigen, welke je je hele leven kunt gebruiken. Ze is procesmatig van aard, waarbij de HOE—vraag leidend is: Hoe doe je dit nu, Hoe voel je je nu, Hoe ga je nu in contact,
HIER EN NU leven.
Gebeurtenissen, personen, omstandigheden verwelkomen als mogelijkheden voor nieuwe ervaringen. Voordat je kiest staan alle mogelijkheden die je kunt bedenken voor je open. Door te kiezen wordt een van de mogelijkheden gevormd tot noodzaak: een ruzie komt pas echt tot leven bij de tweede klap.
Angsten leer je gebruiken als signalen die zeggen dat je voor iets nieuws staat, iets wat je nog niet kent. In plaats van ergens naar toe te leven, stelt je angst alles in het werk om ergens van weg te leven, terwijl je daar toch naar toe leeft, moeilijk toch.
Luisteren naar de taal van je lichaam, zodat je vermoeidheid, ziekte en pijn gevoelens leert kennen als signalen die vragen om aandacht en zelfzorg.
Je leert onderscheid te maken tussen:
je “zelf” en je “ego”
dat wat nodig is en dat wat je nodig denkt te hebben
dat wat je wilt en dat wat je denkt dat anderen van je verwachten.
dat wat je hebt en wat overbodig voor je is.
door dit onderscheid te leren kennen leer je doen wat je werkelijk wilt en wat goed voor jou en jouw leefomgeving is.
Leven betekent dat je contact met de ander ervaart en dat je vreugde, schoonheid, ple¬zier, boosheid, pijn beleeft en deelt.
Leven, levenszin en levenswil zijn identiek. mijn leven is daar een uitdrukking, een vorm van. Leven betekent groeien, bewegen, mijn energie vrijelijk laten stromen en vorm geven in mijn handelen.